www.TheSeaNation.gr

Ραφήνα ή Λαύριο;

Η κινητοποίηση της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού επανέφερε στο προσκήνιο τις συζητήσεις για τα λιμάνια της Ανατολικής Αττικής και το δυναμικό τους ως προς την εξυπηρέτηση πλοίων της ακτοπλοΐας, συμβατικών και ταχύπλοων που καλύπτουν γραμμές των Κυκλάδων. Στη Ραφήνα δραστηριοποιούνται σήμερα έντεκα επιβατηγά πλοία, όμως οι διαθέσιμες θέσεις πρόσδεσης είναι μόλις πέντε και η κινητοποίηση της ΠΕΝΕΝ έφερε και το Λαύριο στο προσκήνιο καθώς και αυτό το λιμάνι, που λειτούργησε ως εναλλακτική στην εν λόγω κινητοποίηση έχει στα παρελθόν «βολιδοσκοπηθεί» από ακτοπλοϊκές εταιρίες για χρήση ανάλογη της Ραφήνας. Και τα δύο λιμάνια ακόμη και σήμερα δεν διαθέτουν σιδηροδρομική κάλυψη από τον προαστιακό και το μετρό, παρά το γεγονός ότι τουλάχιστον για το λιμάνι του Λαυρίου, με βάση παλαιότερα σχέδια ο προαστιακός θα έπρεπε να έχει «πιάσει λιμάνι» από το 2010 που ήταν οι αρχικοί προγραμματισμοί. Αξίζει να σημειωθεί ότι σήμερα και τα δύο λιμάνια «εξυπηρετούνται» οδικώς από την Αττική Οδό. Ωστόσο κατά την εποχή που ακόμη υπήρχαν οι «άδειες σκοπιμότητας» ακτοπλοϊκά σχήματα της εποχής εκείνης είχαν καταθέσει στα τότε υπουργεία Αιγαίου και Ναυτιλίας, που αργότερα συσσωματώθηκαν, αιτήματα για σχετικές άδειες στη λογική ότι το Λαύριο θα επέτρεπε στα ταχύπλοα της εποχής να κάνουν σε μικρότερους χρόνους πλου, άρα γρηγορότερα και πυκνότερα δρομολόγια, άρα και με λιγότερα καύσιμα τις συνδέσεις με τα νησιωτικά συγκροτήματα των Κυκλάδων. Ωστόσο τα αιτήματα αυτά αποσύρθηκαν όταν κατέστη γνωστό ότι ο προαστιακός θα έφτανε μερικά χρόνια αργότερα... Αξίζει να υπενθυμιστεί ότι στα συρτάρια του τότε υπουργείου Αιγαίου και αργότερα στα συρτάρια του ΥΕΝ, νυν ΥΝΝΠ αλλά και άλλων συναρμόδιων υπουργείων για λιμενικά έργα, υπήρξαν σχεδιασμοί αξιοποίησης των δύο λιμένων της Ανατολικής Αττικής, που όπως θυμούνται οι παροικούντες την Ακτή Μιαούλη, είχαν προκαλέσει μάλιστα και προβληματισμό, προ COSCO, για την τυχόν αποδυνάμωση του Πειραιά από ένα μεγάλο τμήμα του ακτοπλοϊκού στόλου αλλά και με το «ισχυρό επιχείρημα» της εποχής ότι ο Πειραιάς είχε, και έχει και σήμερα σιδηροδρομική κάλυψη. Όσον αφορά στη Ραφήνα το σχέδιο για τον εκσυγχρονισμό του λιμένα εξακολουθεί να βρίσκεται σε εκκρεμότητα. Το βασικό ερώτημα, πλέον, δεν είναι αν η Ραφήνα θα συνεχίσει να αναπτύσσεται. Αυτό θεωρείται δεδομένο με βάση τον υφιστάμενο σχεδιασμό. Ωστόσο το ζητούμενο είναι αν οι λιμενικές και οι χερσαίες υποδομές και των δύο λιμένων της Ανατολικής Αττικής, θα προλάβουν να ακολουθήσουν την ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό του ακτοπλοϊκού στόλου, τις εξελίξεις στον τουριστικό τομέα και δη στους τομείς του θαλάσσιου τουρισμού, αλλά και να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των νησιωτικών κοινωνιών για αποτελεσματικότερη και κυρίως γρηγορότερη σύνδεση με την ηπειρωτική χώρα.
Λαύριο και Ραφήνα δεν είναι τα μόνα «λιμάνια θύματα» των κυκλοφοριακών υποδομών. Και το λιμάνι στην Κύμη έχει επίσης πέσει «θύμα» της μη ύπαρξης του κατάλληλου οδικού δικτύου. Να σημειωθεί ότι πρόσφατες αναφορές για την διάλυση υπερ-ταχύπλοου Ε/Γ-Ο/Γ υπενθύμισε ότι το εν λόγω ταχύπλοο είχε συζητηθεί τότε, μεταξύ των άλλων, να δρομολογηθεί από το λιμάνι της Κύμης προς νησιωτικά συγκροτήματα του Ανατολικού Αιγαίου και στη λογική ότι τότε μείωνε σχεδόν στο μισό τις ώρες πλου σε σχέση με τον Πειραιά αλλά και για λόγους εθνικής ασφάλειας που δεν είναι της παρούσης να αναλυθούν. Και οι χθεσινές κινητοποιήσεις των ναυτεργατών ανέδειξαν με τον πιο «δυναμικό» τρόπο πόσο ευάλωτο παραμένει το σύστημα.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.